archiveren | Eric RSS voor deze sectie

Kuredu Island Resort, Maldives

I posted the below on the Kuredu sites, but I do feel the need to make some extra comment that does not necessarily needs to be posted in the official sites. Some of the regular guests are wondering why several of the staff members are leaving the resort in search of a new future. Before, during and after our visit in December we learned that many of the staff are quite disgruntled about the way things are going right now. Staff are not happy with the management, also there have been remarks of the staff only being on a limited salary whilst the jobs have become more demanding due to the lack of staff in the holiday period where the island sees an increase of guests. Whilst I fully understand that the current global situation has had a devastating effect on tourism and the Crown Champa organization has to be recognized for keeping the staff paid or partially paid during the time the island resorts were closed I can understand why many are not happy putting in extra efforts now while getting less in return. I do hope things will go back to normal soon and we can all put 2020 behind us and all it becomes will be a bad memory. To all the staff that have remained: hats off to you, thank you for being there for us. To the staff that has not returned yet: sorry we’ve missed you. To the new staff that will be starting: looking forward to seeing you. And last but not least: to the staff that have left and will not return: a massive thank you, we hope to meet up with you again, someday, somewhere. Happy holidays!

Below is what I posted on Facebook:

The time has once again arrived to say goodbye, this time however, I’d like to jot down a few additional words, a simple ‘thank you’ is just not sufficient. For us Kuredu started as a once in a lifetime thing but has turned into a steady item on our household’s annual calendar, we have become quiet 😇 multiple repeaters through the years. On our first return after 3 years our jaws dropped to the floor when the waiter at the restaurant recognized us immediately, welcomed us back ‘home’ and went off to get our drinks without asking us what they needed to be, he simply remembered. Simply amazing or had we maybe left him traumatized 3 years before?🤣 Guess not, he’s still our waiter to this day.When you become a repeat guest you will also get to know the people that live and work at Kuredu better, if you’re willing to make an effort that is. They are not simply ‘the people’ at the front desk, your waiter, your bartender, your buggy driver, your chef, the guy that cleans your room, these are real people with lives outside of work, they spend a long time away from their homes and families in the surrounding countries and local islands doing their best to make your stay as pleasant as possible. Social media makes it easier nowadays to get to know the staff and their families, we’ve seen weddings, babies being born and growing up over the years, we’ve been sent wonderful pictures of their homes and families where everyone is dressed in traditional outfits, simply amazing and absolutely magical. Thanking everyone personally is not possible because Facebook doesn’t let me tag the hundreds of people taking care of us. Besides, I would hate to forget to mention someone and make them feel offended. It’s not just the people you see, there are more staff you will never see, they go about their business behind the scenes making sure you have power, water, clean sheets and towels, make sure the island stays stocked (a runner these days is teepee I guess 😂), you name it, they take care of it.The Prodivers team have been absolutely great too, they will show you all the good spots around the atoll, they are also very good teachers for anyone that wants to get to experience the awesome underwater world. I did my PADI’s with them and enjoy the diving every time.Thank you everyone at Kuredu, past and present, and thank you Mr. Petre for creating this wonderful place, it has been yet another great stay, we hope to be able to keep returning here many times in the upcoming years. Thank you for adopting us into your family, we hold you dear to our hearts. Oh, and yes, behind our dark sunglasses there will be a tear or two as the seaplane takes off, it just happens every time.Happy holidays, see you soon!Gina Schmitz & Eric Brauns

Happy holidays!

Emery Worldwide Maastricht reunion 2017

Although we would have liked to see more people attend it was a great evening again with former colleagues and associates.

Here are some snapshots of the evening. Thanks to everyone for attending, thanks to Rene and Ria for making their cafe available to us.

The next reunion scheduled for 2019, mark your calendars, dates to follow.

Marco trilt

Er gaat nog altijd een vreemde trilling door Marco’s aandrijflijn, terug naar de vriendelijke mensen van Siebertz in Heinsberg, weer proefgereden waarbij het euvel ook weer door de techneuten werd vastgesteld. Omdat er al een nieuwe koppelomvormer in zit en de cardanas ook al is vervangen weten ze niet meer wat te doen, de fabriek moet er maar aan te pas komen. En jawel, later in de middag werd een nieuw afspraak gemaakt, Marco gaat volgende week weer 2 dagen logeren en wordt weer uit elkaar geschroefd. Het zal me jeuken, gemaakt moet het worden!

There is still a strange vibration in Marco’s drive train, I went back to MB today, Marco will be staying with them again for a few days next week, a factory technician will have to take a look at things. I don’t care as long as it gets fixed, the van is still under warranty.

IMG_20150910_201431

De klant is koning…uh…nee…hertog.

Vandaag op klantenbezoek in het noorden van onze mooie bourgondische provincie, en daar hoort natuurlijk traditiegetrouw een hapje en een drankje bij. We zochten een plekje op het terras aan de Maas, weliswaar beschut maar in het zonnetje achter glas was het goed te doen. De lunch smaakte prima, en daarmee bedoel ik niet persé het eten, haha. De Grand Prestige van Hertog Jan (10%) smaakte lekker, we aten een hapje en sloten af met iets lichters, een Tripel Karmeliet (8.4%). Er werd druk gediscussieerd over werk en werk gerelateerde zaken maar ook over hobby’s en vissen. En, zoals het mannen onder elkaar betaamt, natuurlijk ook over drank en vrouwen, auto’s, boten en snelle………….nee, we zijn allemaal niet meer zo snel. Hahaha, Hans & Peter, het was gezellig, op maar de volgende!

 

Zythologengenootschap Kelder 35

Zo, weer een avondje les van Jorn, waar waren we gebleven met onze smaaklessen? Bitter, vandaag kwam bitter aan de beurt. Wat is er allemaal bitter? Olijven, grapefruit, witlof, asperge, pure chocolade en nog wat dingen. En biertjes met een bijpassende EBU, European Bitterness Unit, al eerste een Saison van St. Feuillien, heerlijk, een luxe pils met 22 EBU, daarna de Malheur met 45 EBU en als laatste een IPA, de Hop Verdomme met een 80 EBU. Je zou denken dat dat verrekte bitter moet zijn maar doordat ze er een hoop andere dingen bij doen (7 hopsoorten waaronder caramel) wordt het bitter voor een groot gedeelte geneutraliseerd. Al met al weer een leerzame en smaakvolle avond.

 

Braunie genept – Braunie caught off guard

Na jaren succesvol te zijn geweest in het politieke steekspel binnen organisaties heeft Brauns zich weer eens laten pakken door de organisatie. Jammer, jammer jammer, zo zie je maar weer dat je altijd op je hoede moet blijven voor de dolksteek in je rug, je moet waakzaam en achterdochtig blijven, je hele carrière lang. Fervente medestanders blijken uiteindelijk toch twee gezichten te hebben en worden gemene tegenstanders waardoor je behoorlijk in het nauw gedreven wordt maar vooral ontzettend door wordt teleurgesteld. Het was weer een wijze les, laten we eens zien wat de toekomst gaat brengen……………als die er nog is…………….maar grote boze bedrijfswereld, pas op, Braunie was nooit voor één gat te vangen en is dat nog steeds niet. Ik sla terug! Wanneer? Tja, blijf vanaf nu maar over je schouder kijken…………..

After years of being successful in the corporate world riddled with backstabbing politics I was caught off guard, that shows that you should never ever let your guard down, be vigilant at all times throughout your career, you never know who’s out to get you. Fervent supporters turn out to be two-faced double crossing opponents that can really make your life difficult but more importantly let you down. Lesson learned, we’ll see what the future holds in store…………….if there is a future……………but, you big nasty corporate world, Braunie is still very resilient and will fight back. When? Well………you just watch your back!

Zytholoog / zythologist

Ja hoor, de nieuwe kaartjes zijn binnen. Ik kon de aanbieding voor de baseball cap niet weerstaan, dan zie tenminste iedereen waar ik mee bezig ben, woehahaha. Proost

My new cards are in, I couldn’t let the special deal on the baseball cap slide. Now it’s even more obvious what I do, hahaha……cheers!

Kuredu 2016

Reisverslag staat onder de foto’s / Story below the pictures

Dag 1&2

Zo, de eerste 2 dagen zitten erop, maandagochtend de jongens weggebracht naar de Heidehoeve om een weekje te gaan spelen, daarna wat spulletjes in het koffer gegooid, Marco naar de garage gebracht want die heeft iets in zijn automaat zitten dat niet lekker is, stukje gegeten en door naar Düsseldorf gereden. Lekker op tijd, geen tegenwerking van het verkeer of het weer, onze andere auto lekker lang geparkeerd, alsnog een XL stoeltje weten te bemachtigen en even na negenen hingen we in de lucht. Een flinke wind in de rug en 6 uurtjes later stonden we alweer in Abu Dhabi. Na een 2 uurtjes de beentjes strekken en een ontbijtje was het alweer tijd om in te stappen voor de volgende vlucht naar Male en amper 3,5 uur later stonden we daar ook al weer aan de grond. We werden begroet door een aangename 29 graden en een luchtvochtigheid van zo’n 98%, lekker klef dus. Geeft niet, het is vakantie. Na ons netjes gemeld te hebben bij de balie van de TMA mochten we direct met het busje mee naar de overkant van het eiland om daar in de oude vertrouwde Twin Otter te stappen. Een van mijn persoonlijke favorieten deze kist, maar da’s een ander verhaal. Aangekomen in de lounge bleek dat ook niet van lange duur te zijn, amper 2 minuten later waren we alweer op weg naar buiten toe en 40 minuten later waren we op onze eindbestemming. Natuurlijk stond Fikry ons op te wachten, hij vertelde ons dat we een mooie beach villa hadden op het O Resort, een resort binnen Kuredu, net een tandje luxer. Gna gna, Gina heeft het weer goed voor elkaar. Tijdens het inchecken aan de receptie zag ik buiten al een groepje van onze Engelse vakantiegenoten zitten dus gelijk even ernaartoe om hallo te zeggen. We treffen ze allemaal weer hier, Jayne & Dave, Peter & Sarah, Lloyd & Kate en ook maakten we kennis met nieuwe mensen, Jef & Lindy. Wat gedronken en toen zijn we naar ‘ons’ huisje gegaan om uit te pakken en een lekkere douche te nemen, in onze buitenbadkamer natuurlijk, heerlijk is dat om je zo in de buitenlucht te kunnen wassen en douchen. Daarna door naar het diner, ‘onze’ ober Shafleen herkende ons meteen en zorgde weer dat we netjes bediend werden. Hij blijft onze vaste ober gedurende ons verblijf hier. Na het eten de taxi genomen naar de Babuna bar voor een afzakkertje en toen waren we redelijk klaar met de wereld, 2 dagen reizen, rechtop slapen, een aantal tijdzones doorkruisen, het gaat allemaal niet meer zo gemakkelijk als vroeger. De mannen achter de bar zijn nog altijd even scheutig met de alcohol en 3 Black Russians en een cocktail later zijn we op ons gemak terug gelopen naar huis. En kort daarna gingen de lampjes uit, tot morgen strandjutters, tot morgen.

Lees Verder…

Het was een tijdje stil

Zo beste leesvriendjes en vriendinnetjes, het is weer een tijdje stil geweest op de blog maar daar gaat weer verandering in komen. Je weet, ik doe het vooral om mijn eigen geheugen te steunen maar we gunnen jullie ook een kijkje in ons leven.

December is inmiddels omgevlogen, de cursus streetfood academy is inmiddels afgesloten en we hebben een keur aan dingen geleerd en natuurlijk ook wat lekkere recepten mee naar huis gekregen. De voorbereidingen voor onze Malediven vakantie zijn in volle gang, de zwemvliezen, duikbrillen en snorkels liggen klaar, ‘alle’ andere benodigdheden zijn al opgestapeld in een apart hoekje van de logeerkamer, we zijn klaar voor zon, zee en strand. Er is een niet aflatende stroom van berichten tussen de Kuredu gangers, wij zijn niet de enigen die niet kunnen wachten, onze medevakantiegenoten denken er net zo over: was het maar al zover! Onze culinaire strooptocht trok ons over de grenzen, we smikkelden lekker in België, Duitsland en ons eigen Nederland, gewoon volop genieten van het leven, het is al zo kort. Vorige week na jaren weer eens een zaterdagmiddag uitgetrokken om eens lekker in onze geboortestad rond te wandelen, een beetje shoppen, een hapje eten, een drankje drinken, een beetje quality time zeg maar.

Vandaag was de laatste werkdag, we gaan ervoor, vakantie! Een welverdiende vakantie, we zijn er wel aan toe hoor! Op naar Kuredu!

Streetfood academy – les 2

Oh jongens, wat staan er weer geweldige gerechten op de lijst voor vandaag, Brisket, Louisiana gumbo, corn, biscuits & gravy, onion rings, mac&cheese balls, het kan niet op! Het groepje kookmannen stond alweer ruim voor de les begon te trappelen en op de deur te kloppen, Wim had zijn smoker warm mee genomen compleet met brisket. Zo’n stukje vlees kost +/- 120 pop, niet misselijk, maar als het lukt krijg je er wel iets heerlijks voor terug. Het is eigenlijk gewoon smaakloos soepvlees maar als het gekruid is en het heeft een uurtje of 9 liggen garen dan smaakt het natuurlijk heel anders……… fingerlicking good!

De ploeg werd opgedeeld, Braunie meldde zich aan om de ranch dressing, de corn en de onion rings te maken, we gingen druk in de weer en rond 21.30 waren daar de eerste resultaten om te smikkelen. Het ging nog een poosje door voordat we de keuken een grote beurt gaven en uiteindelijk rond 23.00 uur de deur achter ons dicht trokken. Op de rechterstoel onder het wakend oog van kokkie Brauns een tas met smikkelspullen voor thuis. Kijk, dit noem ik nou ‘het heerlijk avondje is gekomen’, hahaha, rot maar op met je wortel!