Het kookplaatje

Image

Dik 4 jaar geleden kwam onze Marco bij ons wonen. Op 5 mei ondertekenden wij de adoptiepapieren en een paar dagen later werd hij netjes bij ons afgeleverd, eindelijk bevrijd uit de klauwen van die Turkse meneer. Hij hoefde niet langer als enige busje zijn dagen te slijten tussen die andere, gewone, auto’s daar bij een metrostation in Dusseldorf. Aan boord, buiten alle buitennissige accessoires die je normaal niet in een huis-tuin & keuken auto vindt, vonden wij achter mijn stoel een niet al te grote subwoofer, voor het betere boem-boem geluid zullen we maar zeggen. Niet lang erna begaf het ding het echter, ach, het was toch eigenlijk niks voor iemand met een busje die op weg was om lid te worden van het ouwelullenkorps om met een hoop bas door de wereldgeschiedenis heen en weer te sukkelen; dus de kleine boombox werd gedemonteerd en verdween richting werkbank, eens kijken of er iets te vinden was dat we konden repareren. Helaas, je draait zo’n ding open en ……….duh……printplaat. Dichtschroeven die handel en in de kast ermee. Naar de container was nog een brug te ver, dat gebeurt altijd pas in een later stadium. Het bleef knagen dus er een paar mailtjes tegenaan gegooid richting de producent, die stuurde me zowaar het volledige schema van dat ding. Fijn, bedankt, en het werd stil.

Een jaar ging voorbij, nog een jaar ging voorbij, tot bij het doorspitten de van de kast ik het apparaat weer eens in m’n handen had, nog maar eens wat denkwerk verricht en eens een balletje opgegooid bij Tom, de man die in kabels, printplaten en elektronica denkt, hij bekeek de binnenkant van het inmiddels tot ‘kookpaatje’ (maar dat is een ander verhaal) omgedoopte apparaat en moest de handdoek gooien, het leek onbegonnen werk. Maar zoals ik al zei, het bleef knagen. Vorig jaar was daar ineens Henry, een kennis met ook altijd in de ene hand een soldeerbout en in de andere hand een multimeter, hij nam het kookplaatje in bewaring om er in de koude donkere wintermaanden eens naar te kijken.

Vorige week was daar plotseling die app waarin stond dat ik het kookplaatje kon komen ophalen, er stond dat hij het helemaal had nagekeken maar dan in een taal die ik ook niet begrijp, het ging over voeding van de REM sturing en SMD onderdelen, bruggetjes, IC’s, omleidingen en andere technische kreten, ik spreek een behoorlijk mondje over de grens maar hier kan ik dus echt niks mee, hahaha.

Vanmiddag het ding weer op zijn plaats gelegd, kabel erin gestoken en verrek zeg, er komt ineens weer boem-boem-boem achter de stoel vandaan. Braunie’s grijze haren en jaren verdwenen als sneeuw voor de zon, hij vertrok gelijk om met Zapp, de Black Eyed Peas en Fergie in zijn dreunende kampeerauto een rondje over het industrieterrein te draaien. Het zal wel geen porem zijn geweest, een dikke vijftiger in een zwarte bus die met zijn kop zit te schudden, maar wat kan het bommen, in iedere vent schuilt een kind nietwaar? Wereld opgepast, er rijdt een nieuwe dwaas rond met een hoop takkeherrie in zijn auto, hij past niet echt bij het stereotype maar schijn bedriegt. Laat hem maar, het zal wel onderdeel zijn van die beruchte midlife crisis, hahaha.

Henry, chapeau, je hebt het toch maar mooi klaargespeeld, hartstikke bedankt. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: