Proloog

Proloog

Beste leesvriendjes en vriendinnetjes,

Het is bijna zover, nog maar heel eventjes en dan start onze volgende reis, de uren, minuten en seconden tikken gestaag weg. Dit keer vertrekken we maar liefst 4 weken naar de andere kant van de plas. Toen we het bekend maakten kreeg ik ook al direct de eerste vragen of het geheel zoals gebruikelijk ook weer gedocumenteerd zou worden, ja, er werd zelfs al van meet af aan gedreigd met represailles als we het niet zouden doen, de community eist het tegenwoordig gewoonweg. Sommigen vinden het gewoon lekker lezen, voor anderen voelt het of ze erbij zijn, ja sommigen (volwassenen nota bene) gebruiken het zelfs als verhaaltje voor het slapen gaan. Maar ja, ik maak me een beetje zorgen hoe ik iedereen dit keer tevreden moet houden, we brengen natuurlijk een groot gedeelte van onze reis op zee door, weliswaar doorspekt met bezoekjes aan de eilanden, maar of er echt veel te vertellen valt? We zullen het zien. Laten we het er maar op houden dat ik gewoon lekker mijn ding doe zoals de laatste jaren gebruikelijk en je kent de volgorde, we nemen een drankje en dan wordt er wat geschreven, we drinken iets en schrijven iets, drankje, ramplank, drankje, ramplank, we zullen wel zien of het dan nog een samenhangend geheel is. Tijd krijg ik in ieder geval genoeg. Publiceren doen we op facebook maar ook weer op onze eigen blog http://www.berke.nl, die is eindelijk weer wat opgeschoond en bijgewerkt na een periode van 2 jaar waarin Sanoma maar wat aanklooide met de blogsoftware en de zaak uiteindelijk van de hand heeft gedaan. We zijn uitgeweken naar waarbenjij.nu en facebook maar op ons eigen blogje alles vast te houden dat heeft toch ook wel iets. Je kunt er nog een aantal jaren fratsen en capriolen teruglezen op de momenten dat wij geen nieuws te melden hebben of verstoken zijn van aansluiting tot het www.

Maar eerst even recapituleren, 2013 was een jaar van ups en downs, ondergetekende zag Abraham en heeft nu dus ook de insider information waar de mosterd gehaald wordt. We brachten voor die mijlpaal een werkelijk prachtige vakantie door op de Malediven en inmiddels hebben we een apart spaarpotje gemaakt voor de volgende reis; de Malediven is niet iets waar je maar één keer naartoe gaat, nee, je bent er acuut aan verslaafd. De onderwaterwereld is onbeschrijflijk mooi, je loopt zo vanuit je hutje aan het strand naar het rif en de magie begint, je hoeft niet eens met zuurstof op je rug de diepte op te zoeken, genoeg pracht en praal bevindt al zich tussen de 0 en 10 meter. Dus wordt er nu druk gespaard voor een volgende trip. Saillant detail: erheen emigreren is out of the question, er zijn nl. geen honden in dat land, en dat is voor ons natuurlijk een absolute showstopper.
Ouders en schoonouders leverden strijd met hun gezondheid, gelukkig gaat het alweer beter maar het legde toch ook druk bij ons. Ook de druk bij beider werkgevers lag wel eens hoog, vooral bij DHL is het altijd hollen hollen hollen maar ach, het werk blijft na 28 jaar nog steeds leuk en uitdagend, geen dag is hetzelfde. Gina rondde haar studie administratie succesvol af, ik deed het in de opleiding hondengedragskundige minder goed, door alle perikelen heb ik mijn examen uitgesteld en uiteindelijk in december helemaal verneukt. Lichtpuntje: ik mag nog een keertje proberen in juni. Wellicht wordt er later dit jaar toch nog wat gefluisterd…..
Gaandeweg het jaar zagen we onze trouwe gevlekte vriend Bèrke langzaam maar heel gestaag aftakelen tot de dag aanbrak dat wij die verschrikkelijk moeilijke beslissing voor hem moesten nemen, na dik 11 jaar waarin hij ons elke dag zijn onvoorwaardelijke liefde schonk moesten wij afscheid nemen van onze trouwe metgezel. Omdat we het natuurlijk hadden zien aankomen en om onze bruine knuffel niet in een afgrond van eenzaamheid te laten verdwijnen werd er halverwege het jaar een puppy gereserveerd bij lieve vrienden die puur toevallig een nestje gingen fokken. En dus was daar in september het welkom voor een nieuw vlekje, direct na een korte vakantie in Kroatië, ons heimelijke 2e thuis. We trokken via Oostenrijk naar Zagreb en de meren van Plitvice en eindigden in Istrië, een weerzien met vertrouwde plekjes en oude bekenden.
Toen we onze puppy naar zijn nieuwe thuis meebrachten sloeg de schrik ons om het hart, hij vond die bruine beer helemaal niks en zette gelijk een grote bek op. En bruintje was er gelijk klaar mee, hij liet de puppy links liggen. OMG, wat hebben we gedaan? Zou het nog ooit goed komen? Jazeker, de aanhouder wint en het kleine vlekje en bruintje de beer zijn uiteindelijk toch vriendjes geworden, die kleine dondersteen heeft de nu senior helemaal ingepalmd.
En zo kwam er dan een einde aan 2013 waarin ook een van Gina’s vurigste wensen jammer genoeg niet uit kwam: een jaar zonder begrafenissen of crematies. Helaas, ook dit jaar namen wij weer afscheid van dierbaren en bekenden, een onoverkomelijk iets en naarmate je ouder wordt kom je er steeds vaker mee in aanraking.
Inmiddels zijn we in 2014 aanbeland en daar gaan we een prachtig jaar van maken, jullie ook hopelijk. Veel leesplezier de komende tijd, misschien moeten we onze verhalen een keer bundelen en uitgeven, hahaha, maar dan zouden jullie er ineens voor moeten gaan betalen en zeg nou zelf, dat kan toch niet!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: